Obszar Wzgórz Wińskich pod względem rzeźby terenu jest mocno pofałdowany i wyraźnie pagórkowaty. Są to wzgórza morenowe położone w okolicach miejscowości Wińsko, Węgrzce, czy Baszyn. Ich przebieg jest zbliżony do południkowego. W części centralnej obszaru, na rozległym spłaszczeniu, położona jest miejscowość Wińsko. Najwyższe wzniesienie ma wierzchołek położony na wysokości bezwzględnej wynoszącej . Znajduje się w okolicach Jakubikowic. Inne wzniesienie tych wzgórz to między innymi kota 176 m n.p.m. położona po stronie zachodniej od Baszyna. Pośród nazw wzniesień należących do Wzgórz Wińskich wymienić można między innymi takie nazwy jak: Wińska Góra, Świtał, Jałowcowa, Tatar, Struża, Złotnik, Morwowe Wzgórze, Karłowickie, Bukowiec, Zabucze, Jaźwiniec, Piaski, Kopista, Sośniak, Zamecko, Maślana Góra i inne. Deniwelacje osiągają maksymalnie wartość około . Pod względem zagospodarowania dominują użytki rolne w tym pola uprawne z inkluzjami w postaci obszarów zalesionych. Warunki panujące w obrębie wzgórz są sprzyjające rozwojowi kserotermicznych gatunków roślin, takich jak na przykład dziewięćsił bezłodygowy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wzgórza Wińskie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.