można go było przesuwać po demontowalnych prowadnicach do uchwytów umieszczonych na prawej lub lewej burcie. Do kotwiczenia służyły dwie kotwice systemu Parkera, każda o masie 393,1 kg, podnoszone zamontowaną na dziobie wciągarką z napędem parowym oraz ręcznym. Okręt wyposażono również w jedną zapasową kotwicę o masie 147,4 kg, umieszczoną na platformie rufowej. Do usuwania wody z wnętrza okrętu służyło siedem pomp napędzanych silnikami elektrycznymi o wydajności 80 ton/h każda, pompa pomocnicza o wydajności 6 ton/h i siedem pomp ręcznych obsługiwanych z pokładu. Wyposażenie obejmowało także płócienny namiot pokładowy ze stelażem, rozpinany zazwyczaj na odcinku od kabiny nawigacyjnej do rufy.
Jako środki ratownicze i komunikacyjne na okręcie znajdowały się: 7,3-metrowy welbot, podwieszony na uchylnych żurawikach na lewej burcie niszczyciela, trzy szalupy Burtona (dwie ośmiowiosłowe o długości 6,7 metra i jedna czterowiosłowa o długości 4,3 metra), 12 korkowych kół ratunkowych i wystarczającą dla całej załogi liczbę korkowych pasów ratunkowych.