Obrzęd składa się z dwóch części. Pierwsza odbywa się w zagrodzie, gdzie zwierzęta po raz pierwszy wyprowadzane są po zimie ze swoich obór. Towarzyszą temu rytuały magiczne (dawanie zwierzętom poczęstunku w postaci ceremonialnego chleba w kształcie krzyża, błogosławienie ich gałązkami drzewa) o charakterze ochronnym oraz mające na celu zapewnienie płodności żywego inwentarza.
Druga część odnosi się do tradycji związanych z uprawą roli. Zaczyna się w wigilię święta wypieczeniem dwóch rodzajów chleba: ceremonialnego, zwanego karahod (), który dekoruje się gałązkami, ręcznie wykonywanymi kwiatami i barwinkiem, ofiarnego, „czarnego” chleba.
thumb|left|Mieszkańcy wsi tańczący na polu (2024) Następnego dnia rano o godzinie 9:00 mieszkańcy wsi udają się na pole. Procesję prowadzą dziewczęta niosące ceremonialny rucznik (), za nimi idą mężczyźni niosący bochen chleba karahod, ikonę oraz ośmioramienną gwiazdę. Śpiewane są tradycyjne pieśni. Po dotarciu na miejsce kobiety oraz niosący karahod i ikonę mężczyźni ustawiają się w kręgu i zaczynają tańczyć, jednocześnie wciąż śpiewając.