Udzielono także poparcia dla specjalnej sesji ONZ w sprawie rozbrojenia. Uznano, że z uwagi na niebezpieczeństwo rozprzestrzeniania broni jądrowej oraz potrzeby krajów rozwijających się, współpraca w zakresie rozbrojenia i kontroli zbrojeń jest pilnym zadaniem wszystkich krajów. Zwrócono jednak uwagę, że do czasu osiągnięcia na kontynencie europejskim równowagi militarnej, sojusznicy nadal będą przeznaczać znaczne środki na rozbudowę własnych sił niezbędnych do odstraszania i obrony, a zapewnienie broni nowej generacji wymagać będzie jak najefektywniejszego wykorzystania zasobów obronnych i pogłębionej współpracy w zakresie pozyskania uzbrojenia.
Podczas szczytu przywódcy państw rozpatrzyli przygotowany przez swoich ministrów obrony raport LTDP dotyczący długoterminowych kierunków rozwoju w stosunkach Wschód–Zachód. Zaakceptowali też programy obejmujące: poprawę gotowości sił NATO i mobilizacji rezerw, wzmocnienie obrony powietrznej NATO, przeciwdziałanie elektronicznemu zagrożeniu, umocnienie pozycji morskiej NATO, zapewnienie skuteczniejszego wsparcia logistycznego wszystkim siłom zbrojnym oraz ulepszenie struktury dowodzenia, kontroli i komunikacji NATO.