W latach 1958–1963 był naczelnym inżynierem KWK „Słupiec” w Słupcu (potem KWK Nowa Ruda), a następnie został dyrektorem tej kopalni (1963-1969).
Od 1969 do 1976 pełnił funkcję dyrektora technicznego Dolnośląskiego Zjednoczenia Przemysłu WęglowegoNowa Kronika Wałbrzyska, red. Sylwia Bielawska, wyd. Fundacja Museoin, Wałbrzych 2013, str. 92-93, https://jbc.jelenia-gora.pl/dlibra/publication/14244/edition/13719?language=pl w Wałbrzychu (DśZPW swoją siedzibę miało w Pałacu Czettritzów). W okresie od lipca 1976 do grudnia 1976 został oddelegowany do pracy górniczej w Wenezueli. Po powrocie, do sierpnia 1977 roku, pełnił jeszcze funkcję dyrektora technicznego DśZPW, ale 23.08.1977 awansował na stanowisko dyrektora naczelnego Dolnośląskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego i pełnił je do końca 1981 roku. Na emeryturę przeszedł w 1982 roku, a od 1986-1990 roku pracował jeszcze jako starszy inspektor w dziale do spraw wyrzutów gazów i skał w KWK „Victoria” w Wałbrzychu.