Dziubałek lśniący (Anthocoris confusus) – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny dziubałkowatych. Zamieszkuje większość Palearktyki, a ponadto zawleczony został do Nearktyki. Bytuje na drzewach i krzewach liściastych oraz roślinach zielnych. Jest drapieżnikiem.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1884 roku przez Oda Reutera na łamach „Entomologisk Tidskrift”. Jako lokalizację typową wskazano francuskie Wogezy.
Morfologia thumb|left|Widok od góry thumb|left|Widok od spodu Pluskwiak o podługowato-owalnym ciele długości od 3,1 do 4 mm. Głowa jest błyszcząco czarna i ma czułki zbudowane z czterech podobnych szerokością i owłosieniem członów. Długość szczecinek na członach trzecim i czwartym jest mniejsza niż dwukrotność średnicy tych członów. Środek drugiego członu czułków ma rudawy lub brązowy odcień. Trójczłonowa, zakrzywiona kłujka w spoczynku nie sięga poza biodra przedniej pary. Lśniąco czarne, trapezowate przedplecze ma na przedzie obrączkę apikalną w całości wysuniętą przed kąty przednie. Trójkątna tarczka również jest lśniąco czarna. Półpokrywy są matowe z wyjątkiem lśniących zewnętrznej części klinika i egzokorium.