Pierścień na środku trzonu, błoniasty, biały. Miąższ Bardzo cienki, kruchy, w kapeluszu i trzonie biały o grzybowym zapachu. Cechy mikroskopowe Podstawki 14,5–17,8 × 7,3–8,4 μm, szeroko maczugowate, rzadko gruszkowate, 4-zarodnikowe, otoczone 4 pseudoparafizami ustawionymi pod kątem prostym (we wzór mniej więcej szachownicy). Sterygmy 1,5–2,2 × 0,8–1,1 μm. Zarodniki 6,3–6,9–7,4 × 3,5–3,8–4,2 μm, Q = 1,66–2,1, podłużnie elipsoidalne, rzadko lekko migdałowate lub lekko fasolkowate, cienkościenne, dekstrynoidalne, lekko metachromatyczne. Pseudoparafizy 8,9–13,3 × 4,4–6,8 μm, szeroko maczugowate do krótko cylindrycznych, rzadziej elipsoidalne, z dość szerokim punktem zaczepienia. Cheilocystydy 5,1–20,1–25,9 × 5,2–7,2–8,9 μm, cylindryczne, szeroko wrzecionowate do lekko workowatych, bez wyraźniych szypułek, cienkościenne, szkliste. Skórka kapelusza luźno kuterowata, zbudowana z długich, cylindrycznych lub nabrzmiałych strzępek o wymiarach 23,4–42,6–63,0 × 6,1–8,6–14,4 μm, barwie oliwkowoszarej do ciemnobrązowoszarej z pigmentowanymi wakuolami. Są nieco zwężone na przegrodach, czasami rozwijające się niewielkie przegrody wtórne. W miąższu strzępki cylindryczne do rozgałęzionych, zlewające się z sobą, szkliste. Nagie obszary skóry zbudowane z cylindrycznych, często rozgałęzionych, szklistych strzępek.