Rejestracja w brytyjskim Kennel Club nastąpiła w 2013 roku.
Klasyfikacja i użytkowość Według organizacji FCI tornjak jest sklasyfikowany w grupie 2.Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła, sekcja 2.2 Molosy typu górskiego. Nie podlega próbom pracy. Zgodnie z historią rasy należące do niej psy wykorzystuje się głównie do stróżowania i pilnowania stad.
Charakterystyka Budowa Dorosłe psy osiągają około 65–70 cm w kłębie, natomiast suki są niższe o kilka centymetrów i liczą do ok. 60–65 cm. Masa ciała zależy od wysokości i może dochodzić do 55 kg. Są to duże i silne psy o kwadratowej sylwetce tułowia oraz umiarkowanie ciężkim kośćcu. Ze względu na górskie pochodzenie tornjaki mają długą i gęstą sierść o wełnistym podszerstku. Z wyjątkiem kufy, partii twarzowej oraz łap i nóg, długa sierść występuje niemal na całym ciele, tworząc obfitą kryzę w okolicach szyi.
Umaszczenie Tornjaki to psy łaciate, przy czym łaty są od siebie wyraźnie oddzielone i mogą występować w różnych kolorach. Przeważającym kolorem jest biel, a łaty występują w kolorach czarnym i brązowym. Spotyka się także osobniki o dominującym umaszczeniu czarnym z białymi łatami.