W 2004 r. kolejną umowę podpisano z Francją, a w 2007 z Turcją. W międzyczasie, w 2005 r., dron wszedł na wyposażenie Sił Obronnych Izraela, które zawarły z producentem kontrakt o wartości 50 mln dolarów. W gronie użytkowników znalazły się Azerbejdżan, Brazylia, Australia, Kanada, Ekwador, Indie, Maroko, Sri Lanka oraz Singapur. Ponadto Heron jest eksploatowany, na zasadzie leasingu, przez Niemcy oraz Grecję. Na podstawie IAI Heron Francja opracowała własną konstrukcję, która pierwotnie nosiła nazwę SIDM (Systeme Interimaire de Drone MALE). Następnie nazwa została zmieniona na EADS Harfang, pierwszy lot tego drona odbył się w 1998 roku. Oblotu seryjnego egzemplarza dokonano 11 września 2006 r.
W 2007 r. na Paris Air Show zaprezentowano modyfikację noszącą oznaczenie Heron TP. Na wyposażenie Sił Obronnych Izraela został przyjęty w 2010 r. Nowa konstrukcja została znacznie powiększona w porównaniu do wersji pierwotnej – długość kadłuba wynosi 13 metrów, rozpiętość skrzydeł 26 m. Do jego napędu zastosowano silnik turbośmigłowy Pratt and Whitney PT6A-67A o mocy 1200 KM, co zwiększyło pułap operacyjny do 12 500 m, prędkość do ok. 300 km/h a masę przenoszonego ładunku do 1000 kg.