Po klęsce Austrii w bitwie pod Marengo został mianowany przez cesarza Franciszka II dowódcą armii we Włoszech (5 wrzesień 1800 – grudzień 1805) w randze generała kawaleriiDigby Smith et Leopold Kudrna, Bellegarde , Heinrich Joseph Johannes Graf von [in:] Biographical Dictionary of all Austrian Generals during the French Revolutionary and Napoleonic Wars, 1792-1815 [dostęp 28.05.2023]. Jednak już po pół roku uporczywych walk jego armia została pokonana w dwudniowej bitwie pod Pozzolo (24-25 grudnia 1800 r.). Od 1790 szambelan dworu cesarskiego Habsburgów. lewo|mały|Generał Henrich von Bellegarde i jego oficerowie przed bitwą- obraz Albrechta Adama (1815) Potem uczestniczył w wojnach z Napoleonem jako dowódca armii we Włoszech a od 1805 tymczasowego przewodniczącego rady wojennej. Od 3 grudnia 1806 tajny radca. Podczas wojny V koalicji dowodził z powodzeniem I Korpusem Armijnym m.in. w bitwach pod Aspern-Essling i Wagram (6 lipca 1809)Rochus von Liliencron: Bellegarde, Heinrich Graf von. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 2, Duncker & Humblot, Leipzig 1875, S. 305. oraz w bitwie pod Znojnem (10-11 lipca 1809). W 1809 mianowany feldmarszałkiem. Od 9 września 1809 do lutego 1813 był generalnym gubernatorem wojskowym Galicji.