Dessną 115, należącą do Jerzego Golasa, przelatując nad rzekami Demerarą, Essequibo, Cuyuni, miejscowością Tumereng, masywem Roraimy przybył do Kamarang Mouth u ujścia rzeki Kamarang do Mazaruni w regionie Cuyuni-Mazaruni, gdzie mieściła się główna kwatera Golasa. Cechą charakterystyczną Indian Akawojów była monogamia. W eseju Kochani Akawoje o brzydkich zwyczajach przedstawiona została historia plemienia oraz zwyczaje, m.in. przeżuwanie kassawy i przygotowywanie paiwari przez kobiety oraz dawny zbójecki proceder mężczyzn. Esej Tragedia u stóp Roraimy dotyczy działalności szarlatana Indianina ze szczepu Arekuna o imieniu Awakaipu, który w 1845 stał się przyczyną śmierci czterystu osób. W esejach Raj małych rybek, Indianie i czapla, „Betsy, nie pij kawy!” oraz Zachwycający ryk w nocy opisana została podróż korialem po rzece Kamarang do wioski adwentystów Paruima przy granicy z Wenezuelą. Szczególne zainteresowanie podróżnika wzbudził śpiew dzwonnikaFiedler nazywa ptaka miękkodziobem soplowatym (wyd. I, str. 105).. Przerwę w podróży drogą wodną stanowiła przeprawa lądem przy wodospadzie Ituwubia. Przewodnikiem pisarza w Paruimie był adwentysta Paul, Indianin ze szczepu Majonkong, zamówiony przez Golasa, którego wielkim marzeniem było zobaczenie na własne oczy LondynuPor. esej Marzenia i żądze Paula (wyd. I, str. 148)..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Spotkałem szczęśliwych Indian · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.