Prezydent Gdańska później skrytykowała happening uczestniczek Marszu Równości, uznając go za przejaw „przemocy symbolicznej”, który był „całkowitym zaprzeczeniem pragnienia równości”. Użycie symbolu waginy w koronie, jako mogącego obrażać uczucia religijne, skrytykował też prezydent Sopotu Jacek Karnowski, który podobnie jak Aleksandra Dulkiewicz udzielił wcześniej Marszowi Równości patronatu. Współautorka happeningu, Ewa Graczyk stwierdziła, że intencją akcji nie było obrażenie kogokolwiek, lecz „świętowanie kobiecości w radosnej atmosferze Marszu Równości” poprzez happening, który był jedynie „parafrazą religijnej formy”, elementem feministycznego „dowartościowania kobiecej cielesności”, w odpowiedzi na przeważającą w przestrzeni publicznej symbolikę związaną z męską fizycznością i seksualnością. Według Ewy Graczyk „histerię i atmosferę grozy wytworzyła dopiero prawicowo-katolicka nagonka”, a krytykujący happening liberałowie „oddali pole prawicy i Kościołowi”, stracili „zdolność do patrzenia na rzeczywistość inaczej niż przez katolickie okulary”, i zostawili kobiety same, gdy te „wystąpiły ze swoją ekspresją, gdy sakralizowana była kobiecość”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Trójmiejski Marsz Równości · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.