Łowczyk białobrewy, łowiec białobrewy (Todiramphus tutus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny zimorodkowatych (Alcedinidae). Jest endemitem dwóch archipelagów wchodzących w skład Polinezji – Wysp pod Wiatrem i Południowych Wysp Cooka. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN klasyfikowany jest jako gatunek bliski zagrożenia.

Systematyka mały|lewo|Rycina łowczyka białobrewego autorstwa Johna G. Keulemansa z A Monograph of the Alcedinidae, or Family of Kingfishers Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1788 roku Johann Friedrich Gmelin w 13. edycji linneuszowskiego Systema Naturae. Autor nadał mu nazwę Alcedo tuta, a jako miejsce typowe wskazał Tahiti. Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Todiramphus. Wyróżnia się trzy podgatunki T. tutus: T. t. atiu (Holyoak, 1974) T. t. mauke (Holyoak, 1974) T. t. tutus (J.F. Gmelin, 1788) Wcześniej część autorów wyróżniała jeszcze jeden podgatunek T. t. ruficollaris, jednak został on wyodrębniony jako osobny gatunek łowczyk rdzawoszyi (Todiramphus ruficollaris). Na podstawie badań molekularnych Andersen et al., łowczyk białobrewy jest blisko spokrewniony z łowczykiem polinezyjskim (T. veneratus) i łowczykiem płowogłowym (T. gertrudae) czasami uznawanym za podgatunek łowczyka rudobrewego (T.