Fineus to postać po lewej stronie, nosząca wyszukany hełm, tarczę i napierśnik. Jego głowa i cały lewy bok są już szare jak kamień, a usta zastygły w skamieniałym krzyku, ale jego prawa ręka i prawa noga są pomalowane różowawymi odcieniami, co wskazuje, że przemiana nie jest jeszcze zakończona. Podobny los spotkał jego dwóch towarzyszy uzbrojonych we włócznie. Jeden już zamienił się w kamień, być może dlatego, że jest najbliżej głowy Meduzy. Górna część ciała mężczyzny na pierwszym planie, widziana z tyłu, jest szara, ale jego nogi wciąż „żyją”.
Kroczące postacie atakujących są posągowe, ich stopy mocno stąpają po ziemi. Ich masywność znacznie kontrastuje z pełną wdzięku pozą Perseusza i ruchem sugerowanym przez jego powiewający kostium, powiewającą draperię i powiewające pióropusze na jego kapeluszu. Giordano nie dość, że pokazuje Fineusa i jego towarzyszy z trzech różnych perspektyw, tak jak można by oglądać rzeźbę w trzech wymiarach, to jeszcze w dowcipny sposób przedstawia skamieniałych wojowników. Pozy dwóch z nich wzorowane są na antycznych rzeźbach, co nie umknęło uwadze współczesnych Giordano. Krocząca postać Fineusa przypomina postać słynnego Szermierza Borghese znajdującego się wówczas w kolekcji kardynała Borghese w Rzymie.