W latach 1935–1939 był uczniem klas II-IV Gimnazjum im. Sułkowskich w Rydzynie, a następnie I klasy licealnej szkoły o profilu matematyczno-przyrodniczym. Do szkoły przebył praktycznie nie znając języka polskiego, który jednak szybko opanował. Świadectwo dojrzałości otrzymał w Warszawie w 1940 roku, następnie studiował na Wydziale Elektrycznym Szkoły Inżynierskiej im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda. Dyplom uzyskał w 1944 r.
II wojna światowa Był członkiem Szarych Szeregów. W 1939 będąc członkiem Przysposobienia Wojskowego pełnił funkcję telefonisty podczas obrony Warszawy. Od 1940 był żołnierzem warszawskiego okręgu Związku Walki Zbrojnej, od 1942 Armii Krajowej. W czasie okupacji ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty Agricola i uzyskał stopień plutonowego podchorążego.
Powstanie warszawskie W powstaniu warszawskim walczył w szeregach batalionu "Kiliński", początkowo jako dowódca plutonu, a od 10 września dowódca 2. kompanii "Szare Szeregi". 1 sierpnia został ranny w natarciu na Pocztę Główną (rana postrzałowa lewego nadgarstka z uszkodzeniem kości) i przebywał w szpitalu polowym przy ul. Moniuszki 11.