Od połowy XIX wieku teren placu Grunwaldu zyskał też przydomek Bauer-Köslin, czyli rolniczy Koźlin, od znajdujących się na nim gospodarstw rolnych, w opozycji do Töpper-Köslin, czyli Koźlin garncarzy, zlokalizowany przy Dammstraße (ul. Morskiej). Przy Teichstraße, w pewnym oddaleniu od murów miejskich, rozpościerał się główny rewir stodół Starego Miasta Hauptscheunenvierter, gdyż przepisy przeciwpożarowe zabraniały składowania takich łatwopalnych produktów, jak słoma czy siano, w obrębie miejskich murów. Ciąg stodół rozpościerał się zresztą na znacznie większym obszarze dzielnicy Koźlin, obejmował też sąsiednie ulice, jak Grüne Straße (Spacerowa) i Schulstraße (Marynarska), natomiast część mieszkalna dzielnicy Koźlin skupiała się wokół Kreuzstraße (ul. PCK)Augustin Lutterberg Zur Baugeschichte der Altstadt Braunsberg. ZGAE 19/1916, s. 698, 711, 715–716..
W XIX wieku łatwopalne stodoły wiele razy padały, wraz z ich zawartością, pastwą ognia. 15 września 1845 wielki pożar na przedmieściu Koźlin strawił skupisko budynków gospodarczych pomiędzy Teichstraße, Grüne Straße i Schulstraße. W pożarze tym spłonęły 42 budynki, w tym 27 stodół, 7 szop, 7 stajni i magazyn uprzęży.