Stępkę pod budowę fregaty położono w holenderskiej stoczni 9 kwietnia 1964 roku, a kadłub wodowano 12 kwietnia 1965 roku; . Okręt wszedł do służby 16 września 1965 roku. Otrzymał nazwę „Nigeria” jako drugi, po trałowcu wycofanym w 1962 roku. Nosił numer burtowy F 87.

Opis techniczny Architektura i kadłub Okręt miał gładkopokładowy kadłub, przy czym dolna kondygnacja przedniej części nadbudówki stanowiła nadbudowę, ze ścianami stanowiącymi przedłużenie burtNa podstawie rysunków w i . Prosta dziobnica była silnie wychylona do przodu, a pokład na dziobie miał spory wznios. Na pokładzie dziobowym umieszczone było zdwojone stanowisko armat kalibru 102 mm z maską przeciwodłamkową. Całe śródokręcie zajmowała piętrowa nadbudówka, z podwyższoną nadbudówką dziobową z przeszklonym pomostem nawigacyjnym i kratownicowym masztem. Pojedynczy opływowy komin znajdował się pośrodku długości okrętu, a za nim był lekki niski maszt. Na całej rufie znajdowało się lądowisko dla śmigłowca, umieszczone ponad pokładem górnym, stanowiące przedłużenie pierwszej kondygnacji nadbudówki.

Wyporność standardowa okrętu wynosiła 1724 ts (ton angielskich), a pełna 2000 ts. Długość całkowita wynosiła 109,8 m, a między pionami 104 m.