Wołoszyna walczyła w czasie wojny, dostała się do niewoli i została powieszona przez Niemców.
Rzeźbiarz Romuald Iodko również zainspirował się pomysłem stworzenia wzorowej rzeźby do dekoracji parku, ale jego twórczość była mniej monumentalna, a bardziej „żywa”. Dziewczyna jest przedstawiona w sportowych szortach i biustonoszu kąpielowym, opiera się tylko na jednej nodze, druga jest lekko zgięta w kolanie, odchylona w bok. W ten sposób Iodce udało się uczynić rzeźbę bardziej „sportową”.
Obydwaj autorzy starali się połączyć w swoich pracach ideę kobiecości i zdrowia, aktywności sportowej i delikatności. Stworzyli bardzo różne, ale połączone jedną ideą dzieła, które zdobiły sowieckie parki. Idealne postacie kobiece podkreślano precyzyjnymi kształtami wiosła (w rzeźbie antycznej był to wizerunek włóczni w rękach bogów lub bogiń). W twórczości Iwana Szadra można nawet dostrzec bezpośrednie zapożyczenie wyglądu postaci ze sztuki rzeźby antycznej.
Rzeźbiarze w całym Związku Sowieckim otrzymywali zamówienia na kopie i własne wersje „rzeźby młodego sportowca”. Większość prac była krytykowana za toporność i brak kobiecości. Z czasem „Dziewczyna z wiosłem” stała się symbolem złego smaku, z powodu przesadnie atletycznej sylwetki, braku wyrazu twarzy i formalnego podejścia do treści dzieła.
Przypisy
Kategoria:Rzeźby socrealizmu Kategoria:Pomniki w Rosji