Wasyl Bajus (ur. bd., zm. w 1652 w Preszowie) – zbójnik (tołhaj) pochodzenia łemkowskiego.
Życiorys Pochodził z Leszczyn. Jak wynika z informacji na temat jego kompana, Andrzeja Sawki, najprawdopodobniej od lat 30. XVII wieku dowodził oddziałem zbójnickim, działającym na obszarze od Bardejowa po Gorlice. W latach 40. XVIII wieku jego banda dokonała napadów m.in. na dwory w Januszkowicach, Siarach i Ropie. Wielokrotnie nękała dwór starosty bieckiego, Jana Wielopolskiego w Kobylance. Wedle legendy, napady miały ustać, gdy w kaplicy dworskiej pojawił się obraz – wierna kopia watykańskiego Chrystusa na Krzyżu, którą starosta otrzymał w darze od papieża Innocentego XI (w rzeczywistości obraz trafił do Kobylanki już po śmierci zbójnika). O sile bandy Bajusa świadczy fakt, że gdy sądzono w Muszynie jego podwładnych - Wasyla Petrowskiego i jego syna Iwana - zbójnik groził spaleniem miasta.