17..
Był autorem podręczników gramatyki niemieckiej, m.in.: Theoretisch-praktische deutsche Grammatik (1814). W swoich pracach akcentował znaczenie kształcenia w zakresie języków nowożytnych, a dobrą znajomość języka ojczystego traktował jako warunek sukcesu w pracy zawodowej, wiązał z nią też potrzebę wzmacniania świadomości narodowej. Upadek Cesarstwa Niemieckiego w 1806 i zagrożenie ze strony Napoleona miały wpływ na poglądy Heysego, uważał, że język niemiecki jest w tej sytuacji ogniwem łączącym wszystkich NiemcówAnke Heier: Deutsche Fremdwortlexikografie ... 2012, s. 121..
J. Ch. A. Heyse cieszył się wielkim uznaniem wśród współczesnych. W 1824 roku Uniwersytet w Greifswaldzie przyznał mu tytuł doktora honoris causa. Został też przyjęty do dwóch stowarzyszeń językowych: Berliner Gesellschaft für deutsche Sprache i Frankfurter GelehrtenvereinAnke Heier: Deutsche Fremdwortlexikografie ... 2012, s. 119 n.. W kwestii wyrazów obcych opowiadał się za zwalczaniem niepotrzebnych zapożyczeń, ale z drugiej strony ostrzegał przed gorliwym zastępowaniem wyrazów obcych przez nowe skomplikowane formalnie wyrazyRyszard Lipczuk: Johann Christian August Heyse i jego następcy ..., 2013, s. 18..