Po bitwie pod Lützen (2 maja 1813) i zdobyciu Drezna objął dowództwo awangardy pod dowództwem marszałka Édouarda Mortiera, a za męstwo wykazane w bitwach pod Moritzburgiem, Hoyerswerdą i Luckau otrzymał Krzyż Oficerski Legii Honorowej.
W 1813 zrezygnował ze służby w armii westfalskiej i wstąpił do walczącego z Napoleonem legionu niemiecko-austriackiego. W marcu 1814 wyróżnił się w starciach z Francuzami pod Genewą a potem pod Lionem. Po rozwiązaniu legionu – po pierwszym traktacie pokojowym w Paryżu – został przeniesiony do armii austriackiej jako pułkownik 1. Pułku UłanówBernhard von Poten: Hammerstein-Equord, William Freiherr von. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 10, Leipzig 1879, S. 493 f.. Dowodząc tym pułkiem często zmieniał miejsce pobytu. Awansowany na generała majora (niem. Generalmajor) w 1823 roku, został dowódcą brygady najpierw w Pilźnie, a od 1824 roku w Pradze. Od lipca 1832 marszałek polny porucznik (niem. Feldmarschalleutnant). W latach 1836–1837 odbył podróż służbową po Anglii, Niemczech, Rosji i Grecji odwiedzając tamtejsze formacje kawalerii. Po powrocie w latach 1842- 1845 był dowódcą 2. Korpusu Armii we Włoszech. Od 1843 miał tytuł tajnego radcy. Od 1846 komendant wojskowy Lwowa oraz zastępca dowodzącego armią w Galicji. Od czerwca do lipca 1848 pełnił funkcję generał-gubernatora Galicji.