zachowaniem powinna kierować troska o dobro tej osoby. Odpowiedzialność za zaspokajanie potrzeb osoby kochanej, w tym głównie potrzeb psychicznych. Poszanowanie dla odmienności drugiego człowieka, pozwalanie na rozwój jego indywidualności. Staranie, by jak najlepiej poznać osobę kochaną.
Fromm wyróżnił miłość braterską, matczyną, miłość samego siebie, miłość Boga i miłość erotyczną. Przez tę ostatnią rozumiał miłość opartą na zespoleniu z drugim człowiekiem jako nie tylko uczucie, ale też decyzje, obietnice. Na miłość erotyczną składa się zakochanie i czynnik świadomy, a więc decyzja, by być z drugą osobą, poświęcać jej uwagę i troskę.
Filozofia chrześcijańska
Filozofia prawosławna
Prawosławną filozofię miłości zapoczątkował Władimir Sołowjow. Sformułowana przez niego koncepcja miłości, zdaniem Haliny Rarot, dotychczas pozostaje nowatorskim podejściem w myśli chrześcijańskiej. Filozoficzne rozważania nad problematyką miłości erotycznej Władimir Sołowjow prezentuje w dziele Sens miłości (1892–1894) oraz w pracy Dramat życiowy Platona (1898). Kontynuatorami Sołowjowowskiej teorii miłości byli Nikołaj Bierdiajew, Boris Wyszesławcew i in.
Filozofia katolicka
Karol Wojtyła