Pracował jako referent w Urzędzie Propagandy i Informacji w Zduńskiej Woli i jednocześnie referent miejscowego Urzędu Kontroli Prasy oraz członek Egzekutywy Komitetu Miejskiego PPR, w 1946 przeniósł się do Łodzi, gdzie został cenzorem w tamtejszym Urzędzie Kontroli Prasy, następnie starszym cenzorem i zastępcą naczelnika, a jednocześnie pełnił funkcję instruktora propagandy Komitetu Dzielnicowego PPR w Łodzi-Śródmieściu i później instruktora szkolenia partyjnego Komitetu Łódzkiego PZPR oraz I sekretarza POP PZPR przy Wojewódzkim Urzędzie Kontroli Prasy, wchodząc też w skład komisji szkolenia partyjnego Komitetu Łódzkiego PZPR. Od 1950 pracował w centrali Głównego Urzędu Kontroli Prasy w Warszawie jako szef departamentu i zastępca dyrektora, a od sierpnia 1951 do lutego 1957 dyrektor generalny/prezes GUKPPiW. Od 1958 do 1959 był zastępcą redaktora naczelnego Zachodniej Agencji Prasowej, w 1960 został wicedyrektorem i następnie dyrektorem Biura Listów Radia i Telewizji (do 1966), w 1966 zajmował stanowisko redaktora naczelnego Nasłuchu Polskiego Radia i Telewizji, a od 1967 do 1968 rzecznika prasowego Komitetu ds. Radia i Telewizji, następnie zastępcy sekretarza programowego i p.o. sekretarza programowego tego komitetu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Marian Mikołajczyk (cenzor) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.