Choć później główne media udowodniły, że te oskarżenia są bezpodstawne, panika moralna okazała się trudna do wyeliminowania.

1995: „Regret of the Times” Nie ustępując, czwarty album Seo Taiji and Boys eksplodował kontrowersyjnymi piosenkami. „Come Back Home” było wypadem w stronę gangsta rapu, z wysokim, przerysowanym, nosowym głosem, który był inspirowany B-Real z Cypress Hill w utworze „Insane in the Brain” oraz House of Pain. „Pilseung” (필승, 必勝, „Certain Victory”) również odniosło sukces dzięki alternatywnemu rockowemu brzmieniu i krzykliwym głosem przypominającym „Jump Around” zespołu House of Pain. Jednak „Regret of the Times” (시대유감, 時代 遺憾) zostało zakazane przez Komitet Etyki Wykonawczej za teksty krytykujące rząd. Wersja utworu zamieszczona na albumie była tylko instrumentalna, ponieważ Seo odmówił przepisania lub usunięcia oryginalnych trzech wersów, które Komitet Etyki domagał się zmiany (pogrubione):

Reakcja fanów była ogromna, a system „pre-cenzury” (사전심의제) został zniesiony w czerwcu 1996 roku, częściowo w wyniku tej reakcji. Miesiąc po zniesieniu systemu ukazał się minialbum zatytułowany Regret of the Times, zawierający pierwotną wersję piosenki.