Fosfor (P, ‘niosący światło’, ) – pierwiastek chemiczny, niemetal. Jedynym stabilnym izotopem fosforu jest .
Fosfor po raz pierwszy został wyizolowany (jako biały fosfor) w 1669. Nazwa pochodzi od zjawiska emisji słabego światła po wystawieniu na działanie tlenu. Pokrewny termin fosforescencja, oznaczający świecenie różnych substancji po wcześniejszym wystawieniu na działanie światła, pochodzi od nazwy fosforu. Jednak zjawisko świecenia fosforu jest nazywane chemiluminescencją, gdyż jest wynikiem reakcji utleniania.
Fosfor występuje w czterech odmianach alotropowych, jako: fosfor biały, czerwony, fioletowy oraz czarny.
Fosfor biały
W wodzie jest prawie nierozpuszczalny, słabo rozpuszcza się w etanolu i chloroformie, dobrze w dwusiarczku węgla, z którego wydziela się po odparowaniu w postaci kryształów układu regularnego o połysku diamentowym.
Przy zwykłym ciśnieniu fosfor biały topi się w , a wrze w , przechodząc w pary o składzie . Ponieważ bardzo łatwo ulega samozapłonowi, przechowuje się go pod wodą. Jest trudny do ugaszenia, ponieważ w wysokich temperaturach reaguje z wodą, która go dodatkowo rozprasza.