Półpokrywy są słabo błyszczące, u form długoskrzydłych ze słabiej niż u T. distans odsuniętą ku tyłowi jasną przepaską na endokorium. Wszystkie pary odnóży mają trójczłonowe stopy. Zatułów ma krawędź tylną ściętą lub lekko zaokrągloną. Odnóża tylnej pary mają szeroko rozstawione biodra. Kanaliki wyprowadzające gruczołów zapachowych zatułowia są proste.
Ekologia i występowanie Owad ten preferuje lasy, ale zamieszkuje też inne zadrzewienia. Bytuje na korze drzew liściastych, najczęściej na brzozach i olszach. Jest drapieżnikiem żerującym na roztoczach, małych mszycach oraz jajach i larwach innych owadów. Aktywne osobniki spotyka się od wczesnej wiosny do jesieni. Stadium zimującym jest owad dorosły.
Gatunek pierwotnie palearktyczny. W Europie znany jest z Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Słowenii, Serbii, Bułgarii oraz europejskich części Turcji i Rosji. W Azji podawany jest z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Armenii, Azerbejdżanu i Iranu. Ponadto zawleczony został do Nearktyki – do kanadyjskiej Nowej Szkocji.
Przypisy
Kategoria:Dziubałkowate Kategoria:Pluskwiaki Ameryki Północnej Kategoria:Pluskwiaki Azji Kategoria:Pluskwiaki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1909 roku