W 2006 związał się z Indyjskim Kongresem Narodowym (INC).
Zajmował rozmaite stanowiska w stanowym aparacie władzy. Przewodniczył Kannada Kavalu Samiti, komitetowi nadzorującemu implementację statusu języka kannada jako oficjalnego języka stanu. Wchodził w skład rozmaitych rządów stanowych. Odpowiadał za resorty weterynarii oraz hodowli zwierząt, finansów, szkolnictwa wyższego oraz transportu. Dwukrotnie (1996–1999, 2004–2005) był również wicepremierem rządu stanowego. Przed wyborami stanowymi w 2013 przewodził marszowi w proteście przeciwko działalności powiązanych z Indyjską Partią Ludową magnatów górniczych, braci Reddy. Wydarzenie to wymieniało się później pośród powodów zwycięstwa INC. Objął stanowisko premiera rządu stanowego. Zaprzysiężony został 13 maja 2013. Stał na czele gabinetu przez pełną pięcioletnią kadencję, do 2018. Znany był z polityki o wyraźnie społecznym wydźwięku, wprowadził chociażby subsydia zbożowe dla najuboższych. Zachował znaczne wpływy w stanowych strukturach partyjnych również po zakończeniu urzędowania, był jednym z najważniejszych polityków stojących za upadkiem koalicyjnego rządu H.D.