Wincenty Adamski (ur. 11 października 1894 w Górce Kościelnickiej, zm. 11–14 maja 1940 w Kalininie) – polski rolnik (osadnik wojskowy), sierżant Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 11 października 1894 we wsi Górka Kościelnicka, w ówczesnym powiecie krakowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Jana i Julii z Klasińskich. W 1907 ukończył trzy oddziały szkoły powszechnej w Kościelnikach. Przed 1914 pracował jako pracownik restauracyjny i przez dwa lata był członkiem Związku Strzeleckiego w Krakowie.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 5. kompanii 2 pułku piechoty Legionów Polskich. W 1915 został ranny pod Rokitną. Od 1917 w Polskim Korpusie Posiłkowym. Po bitwie pod Rarańczą (15/16 lutego 1918) w II Korpusie Polskim w Rosji. 11 maja 1918 w szeregach 13 pułku strzelców walczył w bitwie pod Kaniowem. Na przełomie 1918 i 1919 wziął udział w bitwie o Lwów. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach II batalionu 5 pułku piechoty Legionów. Wyróżnił się w trzeciej dekadzie sierpnia 1920 dowodząc I plutonem 5. kompanii w wypadzie na Nowy Dwór. 11 września 1920 dowódca 5 pp Leg.