W tym czasie pomagała utrzymać kontakt lokalnym pisarzom jidysz z Zachodem. Po śmierci męża w 1993 roku dodała jego nazwisko do swego, posługując się odtąd nazwiskiem „Basman Ben-Chaim”.
Zmarła 22 marca 2023 roku w Herclijji.
Twórczość Tworzyła elegijną poezję liryczną w jidysz, cechującą się oryginalnym podejściem do języka, m.in. posługując się elementami codziennego języka w nieoczywistych kontekstach. Należała do grupy literackiej Jung Isroel. Pomimo zakorzenienia jej twórczości w Izraelu, w jej utworach brak nawiązań do bieżących kwestii politycznych, natomiast wiele miejsca poświęcone jest elementom świata przyrody, takim jak drzewa, morze czy deszcz. Powracającym motywem jest także istota czasu. Z wiekiem zaczęła otwarcie nawiązywać do historii Zagłady Żydów. Jej tomiki poetyckie ilustrował jej mąż.
Jej twórczość została wyróżniona licznymi nagrodami, w tym nagrodą im. Icyka Mangera (1984), nagrodą Światowej Organizacji Syjonistycznej (1989) czy nagrodą im. Chaima Żytłowskiego (1998).