Zdaniem Trevora MacLarena z All About Jazz Child is Father to the Man utorował, głównie dzięki Alowi Kooperowi, drogę nie tylko dla współczesnego Blood, Sweat & Tears, ale także podobnych stylowo zespołów lat 70., takich jak Steely Dan i Chicago. „To jedno z najbardziej oryginalnych, eklektycznych i błyskotliwych nagrań, jakie powstały na przełomie latach 60. i 70.” – twierdzi autor precyzując: „to nie tylko jedna z najlepszych hybryd jazzu i rocka, to jedna z najlepszych płyt późnych lat 60., stawiana obok Beggars Banquet The Rolling Stones, The White Album The Beatles, The Velvet Underground and Nico, Astral Weeks Vana Morrisona i John Wesley Harding Dylana”. Podobnego zdania jest inny recenzent All About Jazz, Glenn Astarita: „Child Is Father To The Man to przełomowe dzieło”.
Według redakcji magazynu Rolling Stone album Child is Father to the Man „jest wyjątkowy” z uwagi na udane połączenie przez zespół rocka, jazzu, prostego bluesa, R&B, muzyki klasycznej i innych elementów we własne brzmienie.