Biologia i ekologia Owad ten zasiedla lasy, zarośla, polany, parki i ogrody. Rozmieszczony jest od nizin po niższe położenia górskie, w Alpach dochodząc do 1300 m n.p.m. Bytuje na drzewach i krzewach liściastych, mniej chętnie na krzewinkach i roślinach zielnych. Szczególnie liczny bywa na głogach, wiązach i jesionach.
Zarówno larwy, jak i owady dorosłe są drapieżnikami żerującymi na mszycach, koliszkach, roztoczach oraz innych małych stawonogach, ich larwach i jajach.
Stadium zimującym są osobniki dorosłe, przy czym większość samców ginie w trakcie zimy, a do wiosny dożywają głównie zaplemnione samice. Miejscem hibernacji jest najczęściej luźna lub łuskowata kora. Wiosną po przebudzeniu chętnie uzupełniają dietę pyłkiem wierzb. Jaja składane są pojedynczo do tkanek liści. Larwy pojawiają się od maja do czerwca, a dorosłość uzyskują w lipcu. W części zasięgu w sierpniu i wrześniu pojawia się drugie pokolenie. Aktywność owady te wykazują do późnej jesieni.
Rozprzestrzenienie Gatunek pierwotnie palearktyczny.