Autor stwierdził, że termin „realizm kapitalistyczny” najlepiej opisuje obecną globalną sytuację polityczną, w jakiej brakuje widocznych alternatyw dla kapitalizmu, który stał się dominującym systemem po upadku Związku Radzieckiego. Stworzona przez Fishera charakterystyka „realizmu kapitalistycznego” stanowiła krytykę i odpowiedź dla podejścia neoliberalnego i nowych form rządów, które miały stosować logikę działania kapitalizmu i rynku do wszystkich aspektów rządzenia.
Opracowana przez Fishera koncepcja ma odnosić się do „powszechnego poczucia, że kapitalizm jest nie tylko jedynym realnym systemem politycznym i gospodarczym, ale także, że obecnie nie można nawet wyobrazić sobie spójnej alternatywy dla niego”.
Fisherowski „Realizm kapitalistyczny” powstał pod wpływem althusserowskiej koncepcji ideologii. Fisher sugeruje, że w kapitalistycznych ramach nie ma miejsca na wymyślanie alternatywnych form struktur społecznych, dodając, że młodsze pokolenia nie są nawet zainteresowane szukaniem alternatyw. Sugeruje on, że kryzys finansowy z 2008 spotęgował tę sytuację. Kryzys zamiast pobudzić chęć poszukiwania alternatyw dla istniejącego modelu, wzmocnił przekonanie o konieczności wprowadzenia modyfikacji w ramach istniejącego już systemu.