jednocześnie pisał publikacje dla czasopism Zani i Shna Ndout oraz Hylli i Dritës pod pseudonimami Iris, Patër Ndou oraz Viator. W 1925 roku dotknął go paraliż, pomimo którego nie przerwał jednak swojej działalności.
W 1940 roku został przyjęty do Instytutu Studiów Albańskich w Tiranie.
Zmarł 20 grudnia 1964 roku w Szkodrze.
Znał języki włoski, francuski, niemiecki, słoweński, starożytny grecki oraz łaciński.
Prace naukowe i publikacje
Gjuha e shkrueme (niewydana) Rreth problemit të gjuhës letrare Monumenti ma i vjetër i gjuhës shqipe D. Gjon Buzuku 1555 (1929) Analyzimi i rasavet t’emni te zhvillimi historik i tynvet (1931) Shkrimtari ma i vjetri i italo-shqiptarëvet, D. Luka Matrënga (1592) (1931) Për historinë e alfabetit të gjuhës shqipe (1936) Shkrimtarët shqiptarë (1941) Sintaksi i shqipes (1942) Hulumtime dhe shënjime mbi Gjon Buzukun (1956) Pasthirmat buzukjane “hinje” dhe pjesëza toskënishte “tuke” (1963) Mbi refleksin e vlerën fonike të disa tingujve të latinishtes në shqipe (1965) Gjuha e shkrueme ose vërejtje gramatikore (2006; wydanie pośmiertne)
Tytuły W 1994 roku uzyskał tytuł Nauczyciela Ludu, a Uniwersytet w Szkodrze pośmiertnie przyznał mu tytuł honorowego profesora;