Dowódca 5 batalionu strzelców, wobec nie skoncentrowania całego batalionu w zamieszaniu nie powiadomił wszystkich zbierających się pododdziałów i odmaszerował z częścią 5 bs do Rembertowa, a dalej w ślad za brygadą do Wiązowny i dalej na wschód. Pozostała część 5 bs włączyła się do walk na linii Bugo-Narwi w rejonie dworu Poniatów, Skrzeszew 13 września kontratakując oddziały niemieckiej 32 DP, które uchwyciły przyczółek w rejonie Dębego. W trakcie walk poległo wielu żołnierzy 5 bs, wśród nich kpt. Stanisław Konstanty Sadkowski, sierż. Stanisław Kołodziejczyk, rannych zostało również wielu żołnierzy batalionu. Doszło do rozdzielenia się 5 batalionu strzelców. Na podstawie rozkazu dowódcy Armii „Warszawa”, GO gen. Zulaufa wycofała się z linii Narwi nocą 13/14 września do Warszawy, pozostałość 5 bs pomaszerowała wraz z nią do Warszawy. W obronie Warszawy W nocy 13/14 września z oddziałami 20 DP do Warszawy wycofały się niektóre osłabione w walkach plutony 5 batalionu strzelców razem ok. 300 żołnierzy. Dowódca 5 bs mjr Piotr Perucki z pozostałymi plutonami pomaszerował do Wiązowni i dalej na południe wraz z Grupą Operacyjną Kawalerii gen. bryg. Władysława Andersa. Plutony 5 bs weszły w skład formowanego przez mjr.