Księga przybliża także historię łucznictwa, sięgając czasów biblijnych, ale o angielskich wyczynach łuczniczych wspomina dość skromnie. Księga B opisuje sprzęt i technikę, włączając wpływ pogody i innych czynników na poprawne strzelanie. W obie części wplecione są dyskursy o wychowaniu, polityce, moralności oraz niektóre ówczesne wydarzenia i osoby. W księdze A Toksofilos stopniowo przekonuje Filologosa do łucznictwa, któremu ten drugi był początkowo nieprzychylny, aż zostaje jego orędownikiem.
Całość napisana jest po angielsku. Ascham potępia nadużywanie obcojęzycznych terminów (o czym wspomina we wstępie do Toxophilusa) i odwołuje się do Arystotelesa, według którego proza powinna być pisana językiem prostych, ale zawierać myśli mądrych. W dziele nie brakuje kolokwializmów.
Swoją pracę Ascham poprzedził rozbudowaną dedykacją dla Henryka VIII.
Publikacja Dzieło wydał w 1545 Edward Whytchurch i było ono jedyną pracą Aschama opublikowaną za jego życia.