Marin Sirdani (ur. 17 stycznia 1885 w Gusinju, zm. 14 lutego 1962 w Szkodrze) – albański franciszkanin, duchowny i teolog katolicki, nauczyciel oraz publicysta; jeden z najwybitniejszych albańskich etnografów, w swoich pracach opisywał między innymi życie Skanderbega.
Życiorys Kształcił się w kolegium franciszkańskim w Szkodrze, następnie wstąpił do zakonu franciszkańskiego oraz podjął studia teologiczne i filozoficzne na Uniwersytecie w Grazu lub na Uniwersytecie Wiedeńskim; studia ukończył w 1909 roku. Wrócił na teren Albanii, gdzie przyjął święcenia kapłańskie oraz pełnił posługę kapłańską, następnie pracował jako nauczyciel w Troshanie. Po I wojnie światowej nauczał historii oraz religii katolickiej w szkoderskiej szkole Illyricum, której był dyrektorem w latach 1932–1938.
Podczas II wojny światowej publikował materiały etnograficzne i folklorystyczne dla czasopism Hylli i Dritës oraz Leka. Po przejęciu przez Mehmeta Shehu stanowiska premiera Albanii w 1954 roku, wydano nakaz aresztowania Marina Sirdaniego z powodu przynależności do zakonu franciszkańskiego oraz pełnienia posługi kapłańskiej. Miał być początkowo skazany na roboty przymusowe, jednak karę zamieniono na 2 lata pozbawienia wolności.