Synagoga w Janowie koło Sokółki – nieistniejąca drewniana synagoga z XVIII w. (wg innych źródeł powstała w 1740 r.) w Janowie (wieś w powiecie sokólskim, którą w 1897 roku zamieszkiwało 2296 mieszkańców, z czego 1797 stanowiły osoby pochodzenia żydowskiegoWiśniewski T., Bożnice Białostocczyzny, Białystok 1992, s. 157-158.). Obiekt nie został wpisany do rejestru zabytków. W XIX w. rozbudowano synagogę o dodatkowy babiniec nad sienią, dostępny dwoma biegami schodów dostawionych do jej zewnętrznej ściany. Podczas II wojny światowej synagoga została spalona. Jest uznawana za dzieło drewnianej sztuki synagogalnej.
Historia W 1719 r. zgody na budowę synagogi w Janowie udzielił biskup wileński Konstanty Brzostowski, następnie w 1736 r. potwierdzenie umocnił biskup Maciej Ancut i dopiero 16 kwietnia 1736 r. ostateczna decyzja padła z rąk biskupa Macieja Zienkiewicza, która stanowiła prawomocne potwierdzenie rozpoczęcia prac nad budową obiektu sakralnego. Ostatecznie synagoga powstała w 1740 roku. W 1957 roku małżeństwo znanych architektów, Maria i Kazimierz Piechotkowie publikują zbiór badań i dokumentacji związanej z obiektem bożnicy w Janowie Sokólskim w publikacji zatytułowanej Bramy nieba. Bóżnice drewniane na terenach dawnej Rzeczypospolitej.