Piotr Paweł Szymaniak (ur. 26 czerwca 1911 w Warszawie zm. 18 sierpnia 1967 w Warszawie) – polski architekt, autor projektów architektonicznych dworców i przystanków kolejowych w Warszawie, obiektów sportowych i innych obiektów użyteczności publicznej. Wieloletni partner zawodowy i współpracownik Arseniusza Romanowicza.
Życiorys mały|przystanek kolejowy Warszawa Stadion w latach 60. XX wieku mały|przystanek kolejowy Warszawa Ochota (1963) mały|dworzec kolejowy Warszawa Śródmieście (1977) Syn Marii Bartosik i Jana Szymaniaka. W 1930 ukończył gimnazjum męskie im. A. Kreczmara w Warszawie oraz zdał maturę typu humanistycznego. Dyplom pod kierunkiem Rudolfa Świerczyńskiego na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej uzyskał w 1938. Praktyki odbywał w pracowni Stanisława Marzyńskiego w 1934.
W latach 1938–1939 pracował w Biurze Budowlanym Dworca Głównego w Warszawie. Podczas II wojny światowej pracował przy remoncie spalonego w 1939 dworca.
W 1944 wywieziony do obozu pracy przymusowej w Berlinie, skierowany do pracy przy projektach na rzecz Deutsche Reichsbahn.