Shahed 131 wszedł na służbę w Iranie prawdopodobnie w 2019 r. Prawdopodobnie był konstrukcją poprzedzającą podobny konstrukcyjnie większy dron Shahed 136. Jesienią 2022 r. drony zostały dostarczone armii rosyjskiej, która użyła ich podczas agresji na Ukrainę. Maszynom nadano rosyjskie oznaczenie Gieran′-1 (pol. geranium). Używano ich przynajmniej od października 2022 roku, ale w stosunkowo małej liczbie, mniejszej niż Shahed 136 (Gieran′-2). Zimą przede wszystkim były używane do ataków na infrastrukturę energetyczną Ukrainy.
Opis konstrukcji Shahed 131 jest konstrukcyjnie bardzo zbliżony do większego drona Shahed 136. Duża część komponentów (zarówno mechanicznych, jak i elektronicznych) wykorzystanych do jego budowy jest z nim unifikowana. Dron napędzany jest przez silnik Wankla Serat-1, o pojemności 208 cm³ i mocy 39 KM. Silnik ten jest kopią chińskiego silnika MDR-208, produkowanego przez Beijing Micropilot UAV Control System Ltd. Zaletą w porównaniu z Shahedem 136 jest znacznie cichszy silnik. Shahed 131 jest statkiem powietrznym zbudowanym w układzie delta, jego długość wynosi 2,6 m, a rozpiętość skrzydeł 2,2 m.