Po przystąpieniu Meksyku do II wojny światowej (1942) okręty zostały zmodernizowane w USA i według niektórych źródeł, zamiast działek kalibru 25 mm otrzymały dwa działka 20 mm Oerlikon, a według innych źródeł, także dwa działka 40 mm Mk 3. W 1954 roku uzbrojenie przeciwlotnicze „Potosi” było wskazywane jako składające się z sześciu działek 20 mm (trzech podwójnych stanowisk) i ośmiu km-ów 13,2 mm, „Guanajuato” – czterech działek 25 mm, jednego 20 mm i ośmiu wkm-ów 13,2 mm, a „Querétaro” z dwóch armat 57 mm, dwóch działek 20 mm i 10 km-ów 13,2 mm. Podczas modernizacji otrzymały też zrzutnie bomb głębinowych na rufie, a według innych źródeł, dwa miotacze bomb głębinowych. W 1954 roku wskazywano na ich wyposażeniu cztery miotacze bomb głębinowych.
Napęd Napęd stanowiły oryginalnie dwa zespoły turbin parowych systemu z przekładniami, o mocy łącznej 5000 shp, do których parę dostarczały dwa kotły typu Yarrow. Siłownia napędzała dwie śruby. Prędkość maksymalna wynosiła 20 węzłówPrędkość 20 węzłów według , i . Odmiennie zbyt wysoką prędkość 29 węzłów podaje w ogólnikowym opisie . Okręty zabierały 140 ton paliwa płynnego, co pozwalało na uzyskanie zasięgu 3000 Mm przy prędkości 14 węzłów.