Na obiekcie sportowym odbywały się zajęcia wychowania fizycznego z młodzieżą z fabryki Geyera oraz z młodzieżą bezrobotną, pochodzącą z okolic Górnego Rynku (obecnie plac Reymonta). Ćwiczenia prowadzili wówczas instruktorzy wojskowi.
Z czasem utworzone zespoły sportowe ośrodka rozpoczęły rozgrywki z ośrodkami sportowymi przy innych łódzkich fabrykach. W 1930 ośrodki wychowania fizycznego przekształcono w fabryczne kluby sportowe. 8 stycznia 1930 odbyło się zebrani organizacyjne Koła Sportowo-Oświatowego fabryki „L. Geyer”, na którym wyłoniono pierwszy zarząd klubu. Jego prezesem honorowym został Gustaw Wilhelm Geyer, prezesem właściwym zaś Stefan Dekuczyński. Przy klubie powstały sekcje: piłkarska, bokserska, lekkoatletyczna, gier sportowych, szermiercza, kolarska, motocyklowa, atletyczna, tenisowa, ping-pongowa, a z czasem także szachowa i narciarska. W 1932 dzięki poparciu Gustawa Geyera uzyskano tereny na potrzeby budowy boiska piłkarskiego przy ul. Wólczańskej i kortów tenisowych przy ul. Piotrkowskiej 309/311, a także boisk do innych gier przy ul. Czerwonej 8. Geyer ponadto udostępnił swój prywatny ogród dla sportowców lekkoatletycznych na okres 2 lat, gdy sekcja nie posiadała boiska treningowego. Pod koniec lat 30. XX w. prezesem klubu został Roman Tadeusiewicz.