Produkcja Proszę o głos był kolejnym po Trzeba przejść i przez ogień (1967) i Początku (1970) autorskim (scenariusz i reżyseria) filmem Gleba Panfiłowa, którego wątek odzwierciedlał fascynację twórcy "silnymi osobowościami niezwykłych kobiet".
W Polsce premierę obraz miał w styczniu 1977 roku. Chociaż wytykano mu pewne mankamenty (rozwlekłość niektórych scen lub brak w nich dramaturgii), zyskał przychylne recenzje. Uznano go za "poważny i dojrzały realizatorsko i myślowo". Chwalono aktorstwo Czurikowej, Gubienki oraz Szukszyna (dla którego Proszę o głos był jednym z ostatnich filmów tuż przed tragiczną śmiercią kilka miesięcy później), a także "naturalność scen rodzinnych". Waldemar Chołodowski pisał o nim na łamach Filmu jako o nowym, w porównaniu do poprzednich filmów, i udanym doświadczeniu.
W ZSRR obejrzało go 9 mln ludzi.
Zdjęcia kręcono w mieście Włodzimierz.
Muzyka Autorem muzyki do filmu był Wadim Bibiergan. W jego ścieżce dźwiękowej można usłyszeć interpretacje Leonida Ustinowa oraz hity Bitelsów: Ob-La-Di, Ob-La-Da, From Me to You, She Loves You.