Teksty skupiają się na bohaterze, który chce cieszyć się sobą, ignorując spojrzenia innych i korzystając z nocy. Piąty utwór, „Paradise”, to emocjonalna elektro-popowa ballada z elementami synth i popu, zbudowana wokół „chwytliwego” riffu gitary akustycznej i rytmu swingowego. Teksty koncentrują się na pocieszeniu kogoś, kto jest zmęczony codziennym życiem i boryka się „z dorastaniem zdefiniowanym przez społeczeństwo”. Następnie zamykający utwór, „Peter Pan”, to minimalistyczna piosenka oparta na „jasnym” instrumencie, w tym na akustycznej gitarze, strumieniach i stukających rytmach. Teksty zostały opisane jako „dowcipne”, wyrażające zamieszanie 20-latków, którzy są w trakcie odnajdywania swojego dorosłego życia.
Odbiór krytyczny Rhian Daly z NME w swojej recenzji przyznaje albumowi cztery gwiazdki na pięć możliwych i chwali jego „lekkostrawną zabawę” oraz mniej poważne podejście do tematów, pisząc: „choć utwór [Queencard] jest zabawny, to ulgą jest, że reszta utworów z I Feel nie osiąga tak absurdalnych poziomów. Pozostałe pięć utworów odmawia całkowitego powagi, zamiast tego balansując między bardziej beztroskimi momentami a głębszymi tematami.” Dodatkowo napisała: „I Feel może nie być najmocniejszym wydawnictwem (G)I-dle, ale prezentuje grupę, która nie boi się podejmować odważnych kroków, rozwijając się twórczo.