Pokład pancerny ze skosami bocznymi miał grubość 45 mm, z dwóch warstw.
Wieże artylerii głównej miały pancerz do 200 mm. Kazamaty artylerii średniej były chronione przez pancerz grubości 52 mm i dwie warstwy stali konstrukcyjnej, łącznie grubości 76 mm. Ponadto stanowisko dowodzenia było chronione pancerzem 125 mm.
Napęd Napęd stanowiły dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania, rozwijające moc indykowaną 3400 hp. Napędzały dwie czteropłatowe śruby o średnicy 320 cm. Były zasilane w parę przez osiem kotłów wodnorurkowych firmy Lagrafel d′Allest, rozdzielonych na cztery grupy po dwa kotły. W 1915 roku zostały one wymienione na cztery kotły systemu Babcock & Wilcox. Zapas paliwa wynosił 240 ton węgla. W Meksyku kotły zostały dostosowane do paliwa płynnego, którego zapas zwiększono do 440 ton.
Prędkość kontraktowa wynosiła 14 węzłów. Prędkość maksymalna na próbach odbiorczych wyniosła 14,952 węzłów przy wyporności 3082 t. Według monografii, spotykane informacje o prędkości 15 węzłów nie mają potwierdzenia w źródłach brazylijskich (ewentualnie może była ona osiągana po wymianie kotłów). Zasięg wynosił pierwotnie 1440 mil morskich przy prędkości 7,5 wTak według – zdaniem tego autora spotykany zasięg 2500 Mm przy 10 w jest zawyżony.