Wasilij Matwiejewicz Wołodin, (ur. w Pobiedince k. Skopina, zm. 21 lipca 1944 pod Lwowem) – oficer Armii Czerwonej (starszy porucznik)Володин Василий Матвеевич Старший лейтенант 24.01.1917 - 21.07.1944, dowódca oddziału partyzantki radzieckiej, uczestnik bitwy pod Wojdą.
Życiorys Służbę w Armii Czerwonej rozpoczął w 1938 roku. W 1941 roku ukończył oficerską szkołę piechoty. Po niemieckim ataku na Związek Radziecki w stopniu podporucznika został skierowany na front. W trakcie walk dostał się do niemieckiej niewoli. W 1942 roku przetrzymywany był w obozie w Chełmie Lubelskim. W czasie tzw. marszu śmierci udało mu się uciec. Z pomocą ludności polskiej dotarł do lasów Ordynacji Zamojskich, gdzie spotkał innych zbiegłych jeńców. Zorganizował z nich oddział, dla którego uzyskał broń dzięki polskim chłopom, którzy wskazali mu miejsca, gdzie w 1939 roku żołnierze Armii Kraków zakopali broń, aby nie padła łupem armii niemieckiej.
Dowodzony przez niego oddział nosił imię Mykoły Szczorsa, liczył ponad 30 partyzantów i dokonywał głównie aktów dywersyjnych. Walczył też wspólnie z oddziałami Batalionów Chłopskich dowodzonymi przez por. Jerzego Mary-Meyera przeciw żandarmom niemieckim pacyfikującym polskie wioski.