Karl Friedrich Lüpke (ur. 2 października 1853 w Diedrichsdorf, zm. 1929 w Meiningen) – niemiecki lekarz weterynarii i patolog, kierownik Instytutu Patologii Królewskiej w Stuttgarcie.
Życiorys Syn Carla Friedricha Jacoba Lüpke (bądź Lübke), osadnika z Diedrichsdorf, oraz Friederike Nehring. Ukończył progimnazjum realne w Wolinie, następnie studiował w Wojskowej Szkole Weterynarii i na uniwersytecie w Berlinie. Prawo do wykonywania zawodu uzyskał w roku akademickim 1877/78. W latach 1878–83 pracował jako weterynarz wojskowy, następnie – od jesieni 1883 – jako weterynarz powiatowy w Białogardzie. 1 kwietnia 1886 roku został powołany na stanowisko repetytora do . Przydzielono go do Instytutu Patologii, gdzie pracował u boku , jednego z pierwszych weterynarzy zajmujących się bakteriologią. Lüpke uczestniczył tam w badaniach nad różycą, zołzami, piersiówką oraz . W lipcu 1886 roku został weterynarzem departamentu w Trewirze.