W kwietniu 1977 Firsowicz zaciągnął się do Marynarki Wojennej i uzyskał stopień starszego marynarza. Służbę pełnił w Świnoujściu, a w październiku 1977 otrzymał przepustkę i pojechał do Widowa w celu odwiedzenia rodziny. 1 listopada 1977 w Bielsku Podlaskim zamordował 19-letnią studentkę, Barbarę Iwaniuk, która po zmroku szła na dworzec kolejowy. Kobieta została uduszona sznurkiem podczas próby gwałtu. Jej zwłoki znaleziono następnego dnia na brzegu rzeki Biała. Obok ciała natrafiono na męską kurtkę ortalionową, którą zgubił Firsowicz. Gdy milicja zebrała dowody i opuściła miejsce zbrodni, Firsowicz przyszedł tam w poszukiwaniu pozostawionej kurtki. Był ubrany w mundur Marynarki Wojennej, co przykuło uwagę okolicznych mieszkańców, którzy zawiadomili o tym fakcie milicję. Świadkowie widzieli go również dzień wcześniej na wspomnianym dworcu kolejowym w mieście. Śledczy skontaktowali się z wojskiem i poprosili o podanie personaliów żołnierzy z rejonu Bielska Podlaskiego, którzy przebywają na przepustce. Jedynym żołnierzem był Anatol Firsowicz. Został aresztowany. Jego zapach na miejscu zbrodni rozpoznał milicyjny pies, a w domu jego rodziców znaleziono sznurek, którym uduszono Barbarę Iwaniuk. Po przedstawieniu dowodów, Firsowicz przyznał się do winy, a także do zamordowania Antoniny Weremiejuk oraz Teresy Olszowej.