Петроград, 1916 dywizji był gubernatorem wiackim (1894–1896), wołyńskim (1896–1898) Następnie generał-gubernator kijowski (1898–1903). Od 1901 generał porucznik. Od 1903 r. jako senator członek rosyjskiej Rady Państwa.
Podczas wojny japońsko-rosyjskiej (1904–1905) był naczelnikiem oddziału sanitarnego armii mandżurskiej oraz głównym pełnomocnikiem Rosyjskiego Towarzystwa Czerwonego Krzyża. Następnie, w latach 1908–1914, generał-gubernator kijowskiКонстанти́н Алекса́ндрович Зале́сский, Кто был кто в Первой мировой войне, Москва 2003, c.323. Od 1908 r. generał kawalerii, od 1909 r. generał adiutantСписок генералам по старшинству. Составлен по 10.07.1916. Петроград 1916,. Po wybuchu I wojny światowej od września do grudnia 1914 pełnił funkcję zastępcy naczelnika oddziału sanitarnego i ewakuacyjnego w armii ks. Aleksandra Piotrowicza Oldenburskiego. Od 4 października 1916 do 31 marca 1917 – wojenny generał-gubernator Galicji. W odróżnieniu od swego poprzednika Gieorgija Bobrinskiego całą swą energię jako szef administracji okupacyjnej skierował na zabezpieczenie tyłów rosyjskiej armii, a więc głównie na podtrzymywaniu tu ładu i spokoju. Nie głoszono więc haseł zjednoczenia Galicji z państwem rosyjskim.