Ustawa ta jednak nie objęła żadną formą ewidencji, ochrony ani wsparcia finansowego prywatnych i rodzinnych grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski, którzy zmarli w czasie pokoju. W okresie powojennym do instytucji powołanych do zachowania i rozwijania tożsamości narodowej i opieki nad miejscami pamięci (m.in. dawna Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, Instytut Pamięci Narodowej, wojewodowie) napływały zgłoszenia i apele dotyczące objęcia opieką grobów weteranów zmarłych z przyczyn naturalnych w okresie pokoju. Uchwalona w 2018 roku wyszła naprzeciw tym oczekiwaniom.
W dokumencie „Ocena skutków regulacji” załączonego do projektu ustawy projektodawca stwierdził, że (interpunkcja oryginalna): wobec braku jakiejkolwiek wyjściowej ewidencji grobów weteranów określenie skali potrzeb oparto jedynie na przybliżonych szacunkach, oznacza to że trudno jednoznacznie wskazać czy planowane środki będą wystarczające do realizacji zakładanych celów. Jednocześnie projektodawca oszacował przewidywaną liczbę grobów weteranów na 200 tysięcy.