W 1851 jako brygadier był komendantem twierdzy w Moguncji (1854-1856), a następnie w Ankonie (1858-1859), W 1859 roku został awansowany do stopnia marszałek polny porucznik (niem. Feldmarschalleutnant). Podczas wojny z Królestwem Piemontu dowodził dywizją V Korpusu pod Montebello, w przegranej przez Austriaków bitwie pod Magentą (4 czerwca 1859). Następnie otrzymał zadanie utworzenia milicji w Tyrolu. Potem był zastępcą wojskowego gubernatora Moguncji (1859-1964). Jako tajny radca był gubernatorem Galicji (1864-1866) oraz dowódcą wojsk austriackich stacjonujących w Galicji i BukowinieSzematyzm królestwa Galicyi i Lodomeryi z wielk. księstwem krakowskiem na rok 1870 s. 2.. Chory na gruźlicę złożył 10 października 1866 dymisję i udał się na kurację do Szwajcarii, gdzie zmarł. Pochowany w Doxan koło Litomierzyc w Czechach. Od 1860 roku był szefem 76. Pułku Piechoty.
Rodzina Urodzony w zamożnej rodzinie ziemiańskiej, posiadającej tytuł barona. Syn austriackiego feldmarszałka-lejtnanta Johanna von Paumgartten.